Kleine dingen, groot geluk: zo beleefden wij de zomer

De zomermaanden zijn alweer voorbijgevlogen. Juli en augustus brachten zon, warmte en… véél activiteit. Tijd dus om even tevreden terug te blikken op alles wat we samen beleefden.

Op 10 juli trokken we er met z’n allen op uit voor een dagje naar zee. Intussen kennen we daar al goed onze weg, hé? En we hadden geluk: een zonnetje, een zacht briesje – niet te warm, niet te veel wind – kortom, perfect weer!

Na een stevige maaltijd wandelden we de dijk af, helemaal tot op het staketsel. En ja hoor, nadien werd er uiteraard een terrasje meegepikt. Zoals steeds was deze uitstap een voltreffer!

Maar ook wie gewoon in huis bleef, kwam niets tekort. Regelmatig trokken we ons keukenschort aan voor wat culinaire creativiteit.

Zo draaiden we onze hand er niet voor om 12 kilo mosselen met frietjes op tafel te toveren – alsof het niets is. En dan die geur van een versgebakken appelcake… hmm… water in de mond, zelfs al ben je nét klaar met eten.

In onze mooie binnentuin was er deze zomer vaak een gezellige drukte. We serveerden ijsjes, maakten Dame Blanche’s à volonté, en lieten ons helemaal gaan tijdens een vriendschappelijk potje jeux de boules. De sfeer? Competitief én hilarisch. En jawel… sommige bewoners ontpopten zich tot echte kampioenen. Wie dacht dat het een zondags spelletje was, heeft het duidelijk nog niet tegen team De Bron opgenomen! 

Op warme dagen trokken we ons terug in de living, heerlijk koel dankzij de airco. Daar werd er gepraat, gelachen, gedeeld en genoten.

Zelf ga ik door het leven met een gezonde portie humor, en dat breng ik graag mee naar mijn bewoners. Soms roept een onderwerp een herinnering bij me op, en dan vertel ik een anekdote uit mijn eigen leven – uiteraard met de nodige knipoog – in de hoop dat er een glimlach op hun gezicht verschijnt. Of nog beter: een schaterlach. (Geloof me, dat lukt geregeld!)

En we houden van wat uitdaging. Quizzen zijn hier niet meer weg te denken. Regelmatig word ik van mijn sokken geblazen door de kennis die onze bewoners paraat hebben. Ze vullen elkaar naadloos aan – al worden spreekwoorden soms op de meest creatieve manier gecombineerd. Hilariteit verzekerd.

Af en toe breng ik ook korte Roeselaarse verhalen. Die worden steevast herkend: straten, gebouwen, figuren als Peegie – het roept herinneringen op en zorgt voor verbondenheid.

In juli stapten of rolden we met maar liefst 58 bewoners, familieleden en vrijwilligers samen op en rond ‘den berg’. Wat een avond! Samen op pad, samen genieten – dat geeft zo’n warm gevoel.

Ook de vriendschap met onze buren blijft een vaste waarde. Zowel De Bron als De Monding gingen op bezoek bij gastgezinnen. Bij Martine en Geert zijn we al jaren kind aan huis. En soms ontdek je tijdens zo’n bezoek dat bewoners en gastgezinnen elkaar al langer kennen, via kinderen of kleinkinderen. Zo kwamen Rosa en Korneel (zoon van Martine en Geert) toevallig opnieuw met elkaar in contact… via het jeugdvoetbal. Toeval? Of gewoon het leven dat mooie dingen samenbrengt.

Zoals je merkt, is het hier allesbehalve saai.

Elke dag proberen we iets boeiends te brengen. Een babbel, een activiteit, een lach – of gewoon onze aanwezigheid. Want ook in de kleine dingen schuilt groots geluk.

tekst R.M.